Wie schrijft, die blijft...

Het spreekwoord gaat echter sinds kort niet meer op: Een inwoonster van Nieuw Zeeland heeft een 'NTBR' verklaring op haar borst laten tatoeëren. NTBR staat voor 'Not To Be Rescucitated', wat dan weer Engels is voor 'Niet Reanimeren'.

De 79 jarige Paula Westoby uit Dunedin heeft de beslissing genomen, omdat, naast de voor de hand liggende reden, ze ook de discussie in Nieuw Zeeland omtrent het zelf verkiezen van het tijdstip van de voleinding van het leven wil aanwakkeren. Euthanasie is daar, zoals op de meeste plaatsen in de wereld, verboden. Klik hier voor een Engels gesproken TV fragment, waar de vrouw te zien is, terwijl ze getatoeëerd wordt. Lijkt me geen prettige plaats voor een tatoeage...
Ze kreeg het idee van een 80-jarige vrouw, die naar eigen zeggen de tatoeage als vanaf haar 21e had. 'She thought it was a bloody good idea'

Natuurlijk vind ik het tof dat een dame op die leeftijd zich naar de tatoeageshop begeeft. (wat nou saaie ouderen?) Haar tatoeage is, zoals ik zovaak betatoeëerden heb horen beweren, een écht onderdeel van haar zelf. Voor de fanatieken is het een 'way of life'. En daar vormt Paula Westoby geen uitzondering op.

Het is een sterk statement, dat in Nederland om een andere reden aandacht verdient naar mijn idee. Want, kijkend naar de plek waar de vrouw haar verklaring heeft laten zetten, kan ik enkele praktische bezwaren aantekenen die ook relevant zijn voor het reanimatiebeleid in de thuiszorg. Hoe maak je nl. duidelijk dat je niet gereanimeerd wil worden? Collega studenten en verpleegkundigen uit de intramurale wereld geven meestal snel aan dat het dossier voorzien wordt van een sticker o.i.d. Maar wat te doen in woonzorgcomplexen, waar thuiszorg wordt geleverd? Meneer loopt op de gang, krijgt een 'hartaanval' en valt neer. Geen dossier in de buurt. Maar meneer 'is' NTBR. Wat nu? De NVVE heeft een oplossing. En het kost 37,50 per persoon.

De NVVE heeft een niet-reanimerenpenning: En die lijkt volgens Postbus 51 rechtsgeldigheid te hebben, al wordt dit niet expliciet aangegeven en vermelden ze de noodzaak van goede afspraken met naasten en de (huis)arts. De NVVE vermeldt op hun site dat de penning geheel rechtsgeldig is. Ook de Nederlandse Reanimatie Raad erkent de penning duidelijk. In het Reformatorisch Dagblad vond ik een artikel waarin tegengeluiden worden geventileerd. De stelling dat de penning niet aan de papieren voorwaarden van een schriftelijke verklaring voldoet is volgens een aantal 'pro life' advocaten reden om deze niet rechtsgeldig te laten verklaren. Staatssecretaris Bussemakers heeft deze klachten na lezing van de wet naast zich neergelegd:

Het artikel in het Reformatorisch Dagblad (*1) waar u naar verwijst, stelt dat een wilsverklaring pas rechtsgeldig is nadat deze schriftelijk en op papier is vastgelegd. Artikel 7:450 lid 3 BW en 7:540 lid 1 en artikel 7:451 van boek 7 van het Burgerlijk Wetboek vereisen een schriftelijke verklaring. Zij stellen geen vereisten over het medium waarop deze verklaring tot uitdrukking wordt gebracht. Ik deel de uitleg van deze artikelen uit het bericht dus niet.

Ook vanuit de beroepsvereniging Ambulancezorg is kritiek te lezen. Ook zij leveren kritiek op het medium. Een ander probleem dat zij zien, maar dat in principe niet specifiek is voor de penning is dat men moeilijkheden heeft met het stoppen van een reeds gestarte reanimatie.

V&VN Ambulancezorg maakt ook ernstig bezwaar tegen een in de richtlijn geformuleerde norm namelijk dat een reeds gestarte reanimatie dient te worden gestopt, op grond van de aanwezigheid van een niet-reanimerenverklaring, als deze boven tafel komt, ná de start van de reanimatie. Hoe nu te handelen indien de reanimatie blijkt te lukken? Betekent dit dan dat een hulpverlener de ingrijpende beslissing moet nemen om een eerder op juiste gronden ingezette behandeling, die dus resultaat vertoont, af te breken?

Dit laatste lijkt me inderdaad een goede vraag! In het geval van de penning die om de hals gedragen wordt, lijkt me dit evenwel vreemd. Hier kan naar gezocht worden. Maar een persoon bij wie ondertussen succes is geboekt, valt naar mijn idee niet meer onder de categorie 'wel of niet reanimeren', deze ís gereanimeerd. Niettemin zou ik willen zeggen: een reeds gestarte reanimatie moet weer afgebroken worden, als deze niet succesvol is. En harde rechtsgeldigheid van de penning zou duidelijkheid bieden. De (oudere?) mens die de NTBR beslissing neemt, dient serieus genomen te worden. Dat is diens recht als mens. Nieuwe maatschappelijke problemen vragen om progressie, niet het vasthangen aan oude lezingen en situaties, hoe precair ook.
Persoonlijk vind ik de argumenten van de pro life beweging op het eerste gezicht nogal slapjes, maar goed, laat ik bij m'n leest blijven; wat levert de niet-reanimerenpenning ons wel op? Naar mijn idee wordt er op twee manieren aan de eerder gestelde problemen (in een extramurale situatie) tegemoet gekomen:
Er wordt altijd een verklaring gedragen (en deze is duidelijk aanwezig) en men hoeft niet op hoogbejaarde leeftijd naar de plaatselijk tattoozaak. Want ik denk dat veel ouderen dit toch een brug te ver zal zijn.
Wederom blijkt echter wel weer dat de maatschappelijke verschuivingen vragen oproepen die ons voor hete vuren stellen; welke kant men ook kiest, gezien de aard van het onderwerp, zal de discussie verhit zijn.

Manifest waardige zorg Nederland

Via het thuiszorgblog van Lex Tabak kwam ik op het 'Manifest waardige zorg Nederland' tegen, dat hier als PDF is te downloaden.

Ik denk dat Tabak's titel 'lees dit manifest' zeer goed weergeeft hoe ook ik denk over het manifest. Het is een bijzonder duidelijk en scherp manifest, dat enkele open wonden in de Nederlandse zorg voor met name ouderen en kwetsbaren blootlegt en een oplossing aanrijkt met enkele vergaande gevolgen:

Wat er moet gebeuren in tien punten....

1. Versterk de positie van de cliënt, door hem zelf het budget te geven waarmee hij zorg kan inkopen.
2. Afschaffing van de zorgkantoren is een must. Alleen op die manier is een echte transactierelatie mogelijk tussen de cliënt met een budget en de aanbieder.
3. Overheid en politiek maken duidelijk wat in dit land publiek en wat privaat bekostigd moet worden. Tevens maken zij heldere keuzes over de omvang van het AWBZ pakket.
4. De beleidsverantwoordelijkheid voor deze keuzes ligt bij de overheid en politiek. Zij hebben over deze keuzes verantwoording af te leggen aan de samenleving en aan cliënten. Hetzelfde geldt voor bezuinigingen, die leiden tot verschraling van de zorg.
5. De overheid maakt werk van het verminderen van de bureaucratie onder meer door het afschaffen of sterk vereenvoudigen van de indicatiestelling.
6. Zorgaanbieders kiezen als private instellingen hernieuwd positie in het maatschappelijk middenveld en nemen daarbij afstand van de domeinen (overheid en markt) waarin zij niet thuis horen.
7. Vanuit deze positie maken zorginstellingen aan de overheid en politiek duidelijk welke zorg zij met de beschikbare publieke financiële middelen kunnen leveren en wat de effecten zijn van nieuw (overheidsbeleid) voor de dienstverlening aan cliënten. Zorginstellingen maken aan hun cliënten duidelijk welke aanvullende zorg door cliënten zelf bijgekocht kan worden.
8. Vanuit deze positie maken zorginstellingen duidelijk hoeveel tijd nodig is voor de implementatie van nieuw beleid, zodat veranderingen in een normaal tempo verwerkt kunnen worden.
9. Vanuit deze positie zullen zorginstellingen met beleidsinitiatieven komen, die een bijdrage leveren aan het behoud van zorg als kostbaar goed. Gereguleerde marktwerking voldoet niet. Zorginstellingen zijn bereid een actieve bijdrage te leveren aan een eventueel herontwerp.
10.Vanuit deze positie zullen zorginstellingen de overheid aanspreken op haar grondwettelijke rol: zorgdragen voor samenhang, binding en stabiliteit in de samenleving, zodat ook oudere en kwetsbare mensen delen in de welvaart.

Dat de schrijvers zich serieus zorgen maken, is ook duidelijk:

"Het manifest moet worden gezien als een oproep tot debat en een maatschappelijke discussie. Als er geen ommezwaai komt in de denkrichting volgt gegarandeerd een verdere aftakeling en verschraling van de ouderenzorg."

Lees het dus! De hoogleraren en bestuursleden die het hebben opgesteld, hebben een stevige en duidelijke mening én argumenten.

Vervolging voor hulp bij zelfdoding in Almelo

Via de RSS feed van TVV online las ik vandaag een artikel over de consternatie die is ontstaan rondom de zelfdoding van een 80 jarige vrouw in een verpleeghuis in Almelo op 24 november 2007. Zelf heb ik destijds niets meegekregen van het voorval, maar aangezien ik afgelopen week een StudieLoopbaanBegeleidings (SLB) bijeenkomst had, waarin we het over suïcide hebben gehad, trok het mijn aandacht direct.

Tijdens de les hebben we de documentaire 'Mag ik dood' van Eveline van Dijck bekeken, waarin zij zichzelf en anderen aan het woord laat over de zelfdoding van hun naasten. De docu is hier te bekijken en zéér aanbevelenswaardig.

In de (vele!) berichten rondom de zelfdoding van de 80 jarige in Almelo is eigenlijk niet heel erg veel informatie te halen wat betreft de inhoud van de (hulp bij) zelfdoding. Er wordt wat modder heen en weer gegooid en de indruk lijkt ook gewekt te worden dat in het oosten van het land de kijk op deze zaken anders is dan in het westen.
In ieder geval heeft het verpleeghuis zich verre van de hulp bij zelfdoding gehouden, nadat - volgens de verpleeghuisarts - toepassen van euthanasie uitgesloten was. Vervolgens werd de Stichting Vrijwillig Leven (SVL) ingeschakeld en daar plukken ze nu zure vruchten van: ze worden vervolgd voor hulp bij zelfdoding, dat strafbaar is volgens de Nederlandse wetgeving.
Vanuit de instelling werd aangifte gedaan tegen de SV) en de familie van de overleden vrouw, zo begrijp ik uit de berichtgeving.

Nu wil ik mij op het moment niet begeven in een oordeel over de zaken, aangezien ik de 'ins en outs' van het geheel niet ken, maar ik denk er persoonlijk het mijne van. Natuurlijk is deze mening sterk gekleurd door mijn levensvisie, waarin ik alle ruimte zie voor de noodzaak van een waardige en zonodig zelfgekozen dood en, zeker niet onbelangrijk, goede begeleiding daarin door kundige instanties. Deze instanties (zoals bijvoorbeeld de Einder, of de SVL) begeven zich echter in een bijzonder moeilijk gebied, waar vervolging door justitie op de loer ligt. Ik kan mij echter niet voorstellen dat een dergelijke stichting zich in de vingers zal snijden, door de wetgeving op dit vlak met voeten te treden. Er is in ieder geval al vast komen te staan dat er geen sprake is geweest van actieve levensbeëindiging door de voorzitter van de SVL.

Voor degenen die zich willen voorzien in een gefundeerde uiteenzetting over suïcide kan ik het boek 'Suïcide, wat is er tegen; zelfdoding in moreel perspectief' van harte aanbevelen. Het is geschreven door H.M. Kuitert en via Bol.com voor 8 euro tweedehands verkrijgbaar, zo ontdekte ik.

Ik hoop in ieder geval dat de 80 jarige vrouw de dood heeft gehad die ze wenste.
Het is me echter eens te meer duidelijk geworden dat ethische vraagstukken rondom het levenseinde in toenemende mate belangrijk aan het worden zijn. Een (seculiere) ethiek die kijkt naar kwaliteit van leven lijkt daarin een onafwendbare opmars te maken, met alle (positieve) gevolgen van dien. Nu maar hopen dat politiek Den Haag zich uit de impasse die door de CU lijkt te zijn opgeworpen weet te ontworstelen en de uitzonderlijk belangrijke vragen gaat stellen én beantwoorden.

Want het is vijf voor twaalf als het om die vragen gaat, zoveel is duidelijk.

Papierwinkel heeft geen cliëntentijd in de aanbieding. Of toch?

Zeshonderdzestig mensen stemden er tussen opening en sluiting van de poll op TVV online over de administratieve lasten die de men te verduren krijgt in de thuiszorg. Veelal heeft in het oordeel van de deelnemers (en enkele reacties op het artikel erover op TVVonline) de tijd voor de cliënt te lijden onder de papierwinkel.

Waarom merk ik hier zo weinig van? Waarom kan ik werken en stagelopen bij een instelling die financiëel niet in de put zit en waar behoorlijk ruim tijd gemaakt kan worden om, ik zeg maar wat, met de cliënten naar de markt te gaan (1 op 1 begeleiding). Natuurlijk, de beslissing van het CIZ om alleen op basis van een psychiatrische aandoening nog te indiceren onder de functie OB-Algemeen, gooit roet in een goede maaltijd, maar het is dus wel mogelijk!
Maar ook stagelopen in een instelling voor onder meer verpleging en verzorging die tot de (desastreuze?) gevolgen van de nieuwe zorg CAO (waarin stagiaires riant worden betaald) ook ruimte en durf vond om te investeren in vernieuwend onderwijs op het gebied van de ouderenzorg? (Hint: dat is het VGG project)

Of is een goede manager z'n geld toch waard, ook meer dan de Balkenende norm? Ik denk eigenlijk van wel.

Worden wij VGG'ers met een VOG?

Lex Tabak meldde 16 juli over de Verklaring van Goed Gedrag (VGG). Ik vond het voorstel van minister Klink in eerste instantie een heel prima idee, maar naar een beetje onderzoek moet ik mijn mening toch herzien. Op zijn thuiszorgblog plaatst Tabak ook vraagtekens. En ik denk dat hij een punt heeft, al kom ik er middels een iets andere weg.

Het commentaar van Tabak houdt in grote lijnen in dat er met een verplichte VOG (Verklaring omtrent Gedrag) voor BIG geregistreerden een beperkte doelmatigheid zal hebben, aangezien het BIG register maar een deel dekt van alle zorgverleners in Nederland. Verzorgenden, helpenden, alternatieve praktijken e.d. vallen niet onder de wet BIG en zouden dus ook geen VOG nodig hebben. Tabak pleit dan ook voor een verplichte VOG voor iedere zorgverlener.

Mijn interesse was gewekt en ik ben aan het zoeken gegaan in de VOG via de website van het ministerie van Justitie. Om de brochure van het ministerie van Justitie over de VOG te downloaden, kun je op de afbeelding hiernaast klikken.
De VOG is een verklaring die gekoppeld is aan je verleden; ben je wel of niet in aanraking geweest met justitie en waarom? Als je een 'schoon' verleden hebt dan krijg je de verklaring. Mocht je kerfstok toch enkele krassen bevatten, dan wordt er gekeken of deze krassen relevantie hebben met de reden van aanvraag van de VOG. Die reden lijkt dus vrij belangrijk te zijn en dat lijkt me ook een goede zaak. Voor leden van de krijgs- en politiemacht is een dergelijke screening van je verleden al gemeengoed voor zover ik weet. Ook voor onderwijzers en taxichauffeurs is een VOG verplicht.
Maar voor de zorg dus niet. En dat is ergens wel vreemd natuurlijk. Er zijn weinig beroepsgroepen die in zo'n mate met afhankelijkheid van anderen te maken hebben. Misbruik hiervan is in sommige gevallen erg gemakkelijk en dat het voorkomt is klaar als een klontje.
In het plan van Klink dient er bij (her)inschrijving in het BIG register een VOG aangeleverd te worden voor de persoon in kwestie.
Ik vraag me echter af of dit niet een beetje een overbodige maatregel is, gezien de beperkte toegevoegde waarde die er mijns inziens is. Ik borduur hierbij voort op het punt dat Tabak al vestigde. Naast dat het maar een klein deel van de zorg beslaat, is er bij de aanvraagmogelijkheden van de VOG al rekening gehouden met de beroepen die onder de wet BIG vallen.
Het aanvraag formulier is te downloaden via de website van het ministerie van Justitie. Het formulier is ingedeeld in drie delen A, B en C, die ingevuld dienen te worden door resp. aanvrager, instelling en de gemeente. Op het formulier dient onder onderdeel B vermeld te worden namens welke instelling en voor welke functie de VOG wordt aangevraagd. Er zijn onder paragraaf B.3 op de aanvraag een aantal functies omschreven, waarbij punt 45 de BIG beroepen omschrijft. Wanneer de functie niet direct omschreven is onder B.3 zijn er onder paragraaf B.4 een flink aantal functiegebieden omschreven waarop de VOG van toepassing kan zijn. Van deze punten zijn er een aantal die direct weerslag hebben op het beroep van bijvoorbeeld helpenden en verzorgenden.

Mijn inziens bieden deze opties bij aanvraag van een VOG veel mogelijkheden voor instellingen om 'goed' personeel binnen te halen en 'rotte appels' buiten de deur te houden. Ik zie er zelfs een mogelijkheid tot differentiatie op de zorgmarkt in, waarbij de grondhouding van een instelling die VOG's eist van werknemers een goed 'sellingpoint' is. Verder vraag ik me af of het niet mogelijk moet worden voor BIG geregistreerden om persoonlijk aan aanvraag voor een VOG te doen, het lijkt er op dat dit nu op aangeven van een instelling dient te gebeuren. (Dus vraag ik me ook af hoe dit voor BIG geregistreerde ZZP'ers gaat gelden in het plan van Klink)

edit: bij navraag bij Lex Tabak via email bleek dat alle ondernemingen zich vanaf 1 juli dienen te registreren bij de KvK, ook ZZP'ers. Zij kunnen dan dus als rechtspersoon en als natuurlijk persoon een VOG aanvragen, als ik de informatie van het ministerie van justitie goed heb begrepen.

Het plan van Klink schiet met een luchtbuks op een olifant mijns inziens, waarbij er ook andere mogelijkheden zijn om een VOG te laten dienen als instrument om patienten te beschermen. Het is nl. ook een mogelijkheid (voor bijv. een verpleegkundige) om m.b.v. de VOG te laten zien dat deze een schoon verleden heeft en die zou ik eerder willen aanmoedigen. Ik kan me daarbij voorstellen dat er in het BIG register het aanleveren van een VOG ruimte wordt gemaakt om de VOG te registreren en bekend maken naar buiten.
Leg het bij instellingen en personen zelf neer (wellicht al bij opleidingen!) en zorg dat iedereen er van meeprofiteert. Kanttekening is dat ik me voor kan stellen dat instellingen bang zijn om op deze manier zorgverleners mis te lopen, die een andere instelling die minder op heeft met z'n patientveiligheid wel binnenhaalt, maar een dergelijke scenario vind ik te verwerpelijk voor woorden. Ik denk ook dat, als de markt is gericht op een goed 'zorgproduct', een evolutionair idee als de marktwerking de slechtst aangepasten uitselecteert. Dus waarom op een dergelijke beperkte manier als overheid ingrijpen op een gezondheidszorg die je door marktwerking wil laten sturen, meneer Klink?
De vraag is naar mijn idee dus niet of Lex Tabak verplicht een VOG moet gaan tonen, maar of hij deze al aan zijn cliënten heeft willen tonen (en hier de mogelijkheid toe heeft).

Een verplichting gaat in ieder geval pas echt effect sorteren als deze verplichting voor iedereen in de zorg gaat gelden (ook sociaal werkers, alpha hulpen, alternatieve behandelaren ect). Tot dan denk ik dat we er vooral op dienen te hameren dat verpleegkundigen hier zelf mogelijkheden in zien. Naast de eed en de beroepscode is het een mogelijkheid voor verpleegkundigen om zich te bewijzen. En die mogelijkheid is er ook voor instellingen die sinds een tijdje als rechtspersoon ook een VOG kunnen aanvragen.

Een wijziging in de Wet BIG: doorleren of niet?

Als HBO-V'er in opleiding, vraag ik me toch nog geregeld af waar ik aan begonnen ben. Waarom deze opleiding? Wat wil ik worden? Ga ik nog verder leren?
Vast heel herkenbaar voor een merendeel van de studenten.

Voor degene die nog twijfelen tussen werken en verder leren is hier misschien iets dat je over de streep kan halen!!!

De ministerraad heeft namelijk op voorstel van minister Klink (volksgezondheid) ingestemd met een wijziging van de Wet BIG!
Hierdoor mogen Nurse Practitioners en Physician Assistans zelfstandig veelvoorkomende (goed protocolleerbare) voorbehouden handelingen indiceren en uitvoeren.
De wijziging is nodig om de taakherschikking mogelijk te maken. Hierdoor moet de zorg doelmatiger worden en bijdragen aan het oplossen van het personeelstekort.

Fusies: niet slecht voor de kwaliteit van zorg

Ik ben al tijden benieuwd naar de uitkomst van een dergelijk onderzoek, maar had nog niet de moeite genomen om er naar op zoek te gaan: wat doen fusies nu met de kwaliteit van zorg? Het blijkt dat de leden van Tweede Kamer met eenzelfde soort vraag zaten, aangezien ze de RVZ om advies gevraagd hebben omtrent de fusies in de zorgsector.

Op het moment bevind ik me voor de tweede keer in een fuserende organisatie en het is een heidens karwei, dat fuseren. Maar volgens de Raad voor de Volksgezondheid & Zorg kunnen we weer rustig ademhalen:

"De Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) heeft geen aanwijzingen gevonden dat fusies in de zorg schadelijk zijn voor de bereikbaarheid en kwaliteit van de zorg. Dit in tegenstelling tot de signalen van de Tweede Kamer."

en even verderop:

"De kwaliteit van de zorg is soms juist gediend met schaalvergroting."

De heisa die in de Tweede Kamer is ontstaan rondom de fusies blijkt dus ongegrond, evenals het idee om een fusieverbod mogelijk te maken. De kartelwaakhond Nma en de Nza zijn in staat om toe te zien op de fusies, waarbij de positie van de Nza versterkt dient te worden.

Schaalvergroting blijkt ook de middelen te scheppen die kleinschaliger werken mogelijk maken, aldus de RVZ. Dat klinkt bijna paradoxaal, maar ik kan me er wel wat bij indenken. Ik vraag me wel eens af wat dergelijke constructies doen met de afstand tussen 'het management' en de zorgverleners 'op de werkvloer'.

Lees het advies 'Schaal en Zorg', of een van de andere publicaties van het RVZ over dit onderwerp

UPDATE! Lex, oprichter van het blog http://thuiszorg-blog.blogspot.com plaatst een goed uitgewerkte kanttekening bij het rapport van de RVZ. Hij legt de vinger op een aantal zere plekken in het rapport, waaronder de ontoereikendheid van de inhoud van het rapport met betrekking tot de situatie op de thuiszorgmarkt.

Fixeer de fixatie...

In de Nederlandse gezondheidszorg is de laatste tijd het nodige gaande geweest rondom de de wet Bijzondere Opname Psychiatrische Ziekenhuizen (BOPZ). Op 25 mei 2007 is het rapport van de derde evaluatie van de wet gepubliceerd en daaruit bleek dat de wet ondanks aanpassingen naar aanleiding van eerdere evaluaties niet de gewenste effecten had. Op 12 februari 2008 heeft de Eerste Kamer ingestemd met een wijziging in de wet. Het gaat hierbij o.a. om de mogelijkheid tot gedwongen opname. Maar daar wilde ik het niet over hebben.

Over sterftegevallen als gevolg van fixatie, dat ook onder de wet BOPZ valt, wel. Het AD brengt op 14 mei jl. een artikel uit over twee sterfgevallen die toe te schrijven zijn aan het (foutief?) gebruik van fixatiemiddelen. Na een operatie zijn de slachtoffers gefixeerd, met goedkeuring van de familie. Helaas werd hen dit beiden kort na elkaar noodlottig.

Het LEVV biedt in op hun website de SOTA studie aan. Hierin is in hoofdstuk 4 een literatuurstudie te vinden naar fixatuemiddelen, waaruit blijkt dat er volgens de SOTA onderzoekers geen evidence base bestaat voor fixatiemiddelen, als het gaat om vergroting van de veiligheid van de patiënten.

In het Tijdschrift voor verpleeghuisgeneeskunde kunnen we online over een beschrijvend onderzoek lezen in 'Vrijheidsbeperkende interventies; een inventarisatie onder verzorgenden'. Hierin wordt beschreven hoevaak verzorgenden in verpleeg- en verzorgingshuizen in aanraking komen met vrijheidsbeperkende middelen (waaronder fixatie valt), welke interventies zij als vrijheidsbeperkend zien, wat zij als redenen hiertoe zien en of ze bekend zijn met de BOPZ. Er zijn hierbij siginificante verschillen tussen de verpleeg- en verzorgingshuisverzorgenden gevonden, waaronder het toepassen van vrijheidsbeperking. Niet alle uitkomsten zijn geruststellend...

Dat middelen en maatregelen niet altijd nodig zijn valt te lezen in: Het Non-fixatiebeleid, Zorggroep Almere, Polderburen. Bij de zorggroep heeft een zes maanden durend onderzoek naar de gevolgen van een non-fixatie beleid op een PG afdeling plaatsgevonden;

• Bewoners vielen vaker dan uit de literatuur verwacht kan worden ( 135x per half jaar tegenover gemiddeld 100 keer volgens de literatuur).
• De frequente vallers liepen daarbij geen ernstig letsel op
• De bewoners die de ander valincidenten veroorzaakten vielen slechts een enkele keer
• Ernstig letsel kwam veel minder vaak voor dan op basis van de literatuur verwacht mag worden: namelijk 1 geval op 135 valincidenten i.p.v. 3-12 botbreuken (volgens de cijfers uit de literatuur bij 135 valincidenten).
• De gebruikersgroepen zijn erg tevreden over het non-fixatie beleid.
  

bronnen:

http://www.minvws.nl/dossiers/bopz/default.asp

http://www.minvws.nl/images/ra-bopz_tcm19-147653.pdf

Geenen van R (2008): Vastgebonden patiënten dood. Algemeen Dagblad 14 mei 2007 (http://www.ad.nl/binnenland/2291710/Vastgebonden_patinten_dood.html)

Jongerden, I., Heijnen-Kaales, Y. (2003) State-of-the-Art Studie Verpleging en Verzorging. LEVV, Utrecht (http://www.levv.nl/index.php?id=488)

Het Non-fixatiebeleid, Zorggroep Almere, Polderburen. Zorgvoorbeter.nl 25 maart 2006 (http://www.zorgvoorbeter.nl/onderwerpen/over/valpreventie/voorbeelden/het-non-fixatiebeleid-zorggroep-almere-polderburen/)

Veer de AJE, Francke AL, Kruif de A: (2007): 'Vrijheidsbeperkende interventies; een inventarisatie onder verzorgenden. Tijdschrift voor verpleeghuisgeneeskunde vol 32. nr. 1 2007 (http://www.nivel.nl/pdf/pvv256.artikelverpleeghuisgeneeskunde.pdf)

VOOR U VERZAMELD

Via de website van Vilans zijn er een aantal prachtige documenten gratis te downloaden:

Over multimorbiditeit bij ouderen:
Ouderdom komt met gebreken
Geneeskunde en zorg bij ouderen met multimorbiditeit

ZELFREDZAAMHEID BEVORDEREN VOOR ALLOCHTONE VROUWEN Handreiking aan gemeenten (door het Verwey-Jonker Instituut)

Over de samenhang tussen de veranderende demografie en de economische gevolgen ervan kunnen we lezen in:
Veelkleurig grijs; Economische aspecten van volksgezondheid en zorg
(Rede uitgesproken bij de openbare aanvaarding van het ambt van bijzonder hoogleraar in de Economische aspecten van Volksgezondheid en Zorg aan de Universiteit van Tilburg op vrijdag 25 januari 2008 door Johan Polder)

Thuiszorg:
Actiz wil spoedoverleg over chaos thuiszorg

Domotica:
Rollator-navigator wijst ouderen de weg (website: zorg en welzijn)

Politiek:
Actieplan valpreventie Kamerstuk, 18 februari 2008

Kranten en Tijdschriften:
Dementerende moet thuis wonen (ND)

Een op het eerste gezicht opmerkelijk artikel over 'hangouderen' vinden we in de Volkskrant:
Liever scootmobiel dan bank van beton

In het ND vinden we ook een artikel over euthanasie, waarin de auteur Petra Noordhuis verhaalt over het promotieonderzoek van juriste Esther Pans, die de euthanasiewet als 'paternalistisch' bestempelt.
'Euthanasie kan alleen als arts het wil'
Naar mijn mening beschrijft de auteur van het artikel euthanasie onterecht als een 'misdrijf'. Klik hier voor de 'Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding' (Via de NVVE site), zodat u uw eigen oordeel kunt vormen.

Over de zorgwekkende vooruitzichten m.b.t. de benodigde schare werknemers in de zorg in de toekomst kunt u lezen in:
Trots moet terug in de zorg (ND)

VEEL NIEUWS OVER DE OUDERENZORG!

Het is even geleden dat er wat nieuwsberichten zijn verschenen, maar het zijn er direct wel een heleboel. Ik heb ze hieronder geordend a.d.h.v. de 'tags' (deze zijn aan de rechterzijde te zien onder 'categoriën').

GGZ Buiten de muren knelt pastorale zorg (Trouw) 'Geestelijke zorg is taak voor verpleegkundige’ (Trouw)

Kranten en Tijdschriften Ouderen jagen jongeren de buurt uit (AD) Leerlingen Pantarijn even in de zorg (de Gelderlander)

Kwaliteitszorg Platform voor innovatie in de zorg (de Gelderlander) Zorg voor slechthorende ouderen moet beter (NVVS)

Onderzoek 'Veel onnodige handelingen in de zorg' (AD) Ouderen geliefd bij werkgevers Zorgen over alcoholmisbruik ouderen(Trouw)

Ouderenzorg Campagne over mishandeling ouderen (Volkskrant)

Politiek Spiegel ons geen sprookje voor (de Gelderlander) Financiële klap ouderen (AD) ’Eén loket voor zorg’(AD) Ouderen ongerust over eigen risico in zorg (de Gelderlander) Donner waarschuwt voor bevoordelen ouderen (nu.nl) CDA en VVD tegen afschaffen AWBZ (de Gelderlander) CDA: SP-spotje creëert angstgevoelensTrouw)

Thuiszorg Gemeenten houden 200 mln zorg vast (NRC) 10-01-2008 - Zorgen om thuiszorg (nu.nl via zorgplanet) Zorg op afroep: dubbele winst (Trouw)

VGG Nieuwe opleiding in nieuwe hogeschool (AD)

LINK Gezondheid.nl - Dossier: Ouderen

Veel leesplezier!

-HB

KRANTENKOPPEN

Een derde van de bewoners van verpleeghuizen voelt zich eenzaam (AD) Zo blijkt uit een onderzoek dat het Nivel uitvoerde in opdracht van zorgonderneming Actiz. 556 bewoners uit 22 zorginstellingen deden mee aan de rapportage over kwaliteit van leven. Klik hier voor een PDF van het gehele onderzoeksrapport, zoals het is gepubliceerd door Nivel.

Advies RVZ: schaf AWBZ af (AD) De Raad voor Volksgezondheid en Zorg (RVZ) heeft dit advies afgegeven in een rapport dat is aangeboden aan Jet Bussemaker van Volksgezondheid.

De VDD wil bijstandsmoeders verplichten tot een stage in de ouderenzorg, zo lezen we in het AD.

Aan het woord in 'Ja zeggen levert veel op'(Trouw) is Hans Becker, die verhaalt over de 'Ja cultuur' die door hem is geïntroduceerd in de Humanitas verpleeghuizen.

Dat er opvallende verschillen bestaan in psychiatrische symptomen van vergelijkbare groepen dementerende ouderen blijkt uit het onderzoek van verpleeghuisarts Sytse Zuidema op 59 verpleeghuisafdelingen in Nederland, zo lezen we in 'Verpleeghuis van invloed op demente'(NRC) Klik hier voor een artikel uit Psy.

Routinehandelingen in de zorg nutteloos (NRC) Verpleegkundigen en verzorgenden verrichten regelmatig onnodige handelingen. Dat zegt het Landelijk Expertisecentrum Verpleging & Verzorging (LEVV) in het rapport 'Doorbreek de rituelen'.

Patiënten profiteren onvoldoende van nieuwe pillen In Nederland leiden een aantal zaken hiertoe, zo is te lezen in het NRC

DE NAAKTE WAARHEID IN DE THUISZORG

De SP heeft een reclamespotje gemaakt (dat het nodige stof heeft doen opwaaien) over 'de uitverkoop van de thuiszorg', zoals ze het noemen. Klik hier om het filmpje te bekijken.